Budur senin ilacın

Allahü teâlânın Resûlüdür o Server,
Onun hâtırı için, her şeyi ihsân eder.

"Hâtim-i Esam" var ki, evliyâ-yı kirâmdan,
Resûl’ün ravda'sına gelip durdu bir zaman.

Dedi ki: (Yâ ilâhî, Resûlünün kabrini,
Ziyârete geldim ben, eli boş koma beni.)

O esnâda, gâibten duyuldu ki şu nidâ:
(Ey kulum, Habîbimin türbesinde şu anda,

Senin ile birlikte kim varsa cemâatten,
Onun hürmeti için af eyledim tamâmen.)

"İmâm-ı Kastalânî" hazretleri de yine,
Buyurdu ki: (Çekmiştim bir derdi bir kaç sene.

Doktorlar, çâresini bilmeyince bu işin,
Duâ ettim Rabbime, "Resûl’ün hakkı" için.

Tam o gece, rüyâmda gördüm bir mübârek zât.
Elinde bir “Reçete” tutuyordu o bizzât.

Onu bana uzatıp, dedi: "Budur ilâcın.
Emri ile yazıldı zîrâ Fahr-i Cihân'ın".

Uyanıp, tatbîk ettim o reçeteyi aynen.
Allah'ın izni ile şifâ buldum tamâmen:)

Kıyâmette, kabirden önce O kalkacaktır.
Üzerinde Cennetten elbise olacaktır.

Ve "Burak" adındaki bir Cennet hayvanına,
Binerek gelecektir o mahşer meydanına.

"Livâ-yı hamd" denilen sancağı tutacaktır.
Her mü'min, o sancağın altında olacaktır.

Mahşer halkı, “bin sene” bekleyip o meydanda,
Çok sıkılacaklardır o müthiş izdihâmda.

Hesâblar bir an önce başlasın diye hemen,
Yardım talep ederler bütün Peygamberlerden.

Lâkin özür dileyip bilcümle peygamberler,
"Hâtem-ül enbiyâ"ya onları sevkederler.

Peygamber Efendimiz, şefâat eyleyince,
Herkesin hesapları görülür ince ince.

İlk Onun ümmetinin görülür hesapları.
Ve tartılır "Mîzân"da günâh ve sevâpları.

Önce, Onun ümmeti "Sırât"dan geçecektir.
Ve “Cennet”e ilk önce, bu ümmet girecektir.

O, nereye giderse mahşer karanlığında,
O yer, “Onun nûru”yla aydınlanır ânında.

O, iki cihânın da reîsi, sultânıdır.
Onu sevmek, elbette her müslümâna farzdır.

Hattâ Resûlullah'ı canından ve malından,
Daha çok sevmektedir elbette her müslümân.

Bir hadîs-i şerîfte buyurdu ki o Server:
(Allahü teâlâyı sevenler beni sever.)

O Resûl'ü sevmenin alâmeti bir tektir.
O da, Onun dînine tam riâyet etmektir.

(Huzur Pınarı Mail Grubu)

(Herkese Lâzım Olan Îmân) kitâbı dört kısımdan meydâna gelmiştir:

I. kısım; Mevlânâ Hâlid-i Bağdâdî hazretlerinin (İ’tikâdnâme) kitâbının tercemesidir. (Hadîs-i Cibrîl) adı verilen; islâmın beş şartını ve îmânın altı şartını anlatan bir hadîs-i şerîfin açıklamasıdır. Ayrıca Şerefüddîn Yahyâ Münîrinin iki mektûbu, Allahü teâlâ vardır, birdir, konuları vardır.

II. kısım; (Müslimânlık ve Hıristiyanlık) kitâbıdır. Burada Peygamberler, kitâblar, dinler, (Yehûdîlik, hıristiyanlık ve islâmiyyet) hakkında bilgi verilmekde, Hakîkî bir müslimân olmanın şartları açıklanmakda, müslimânlığa hayran olanların sözleri ile, (42) tane başka din mensûbu iken islâmiyyeti seçen zâtların hayâtları anlatılmakdadır.

III. kısım; (Kur’ân-ı Kerîm ve Bugünkü Tevrât ve İncîller) kitâbıdır. Burada, bugünkü Tevrât ve İncîller hakkında bilgi verilmekde, Kitâb-ı Mukaddesdeki hatâlar îzâh edilmekde, Kur’ân-ı Kerîmin son ve değişmiyen kitâb olduğu ilmî olarak anlatılmakdadır. Ayrıca Muhammed aleyhisselâmın mu’cîzeleri, fazîletleri, güzel ahlâk ve âdetleri anlatılmakdadır.

IV. kısım; (İslâm Dîni ve Diğer Dinler) kitâbıdır. Burada islâm dîninin vahşet dîni olmadığı, hakîkî müslimânın câhil olmadığı, ilkel dinler, semâvî dinler, islâmiyyetde felsefe olamıyacağı konuları açıklanmakdadır.

Resûlullah efendimiz "sallallahü aleyhi ve sellem", onun geleceğini müjdelemişti. İmâm-ı Süyûtî (Cem'ul cevâmi') kitabında, bu hadis-i şerifi, İbni Mes'ûd Abdürrahman ibni Yezîdden, O da Hazret-i Câbirden rivayet ederek bildiriyor: (Ümmetimden Sıla isminde biri gelir. Onun şefaati ile, çok çok kimseler Cennete girer.) (Sıla), birleştirici demektir. Tasavvufu fıkh bilgileri ile birleştirdiği için bu ism, İmâm-ı Rabbânî hazretlerine verildi. Zamanın âlimleri, Ona bu ism ile hitâb eylediler. Kendisi de, oğlu Muhammed Mâsuma yazdığı bir mektûbda, (Beni iki derya arasında sıla yapan Rabbime hamd ederim) diye buyurmaktadır.